Vigo desde o Sereo: o quilómetro cero da cidade

Buscador
A escultura de Leiro, instalada hai 25 anos, é xa un referente na paisaxe urbana de Vigo e un emblema da arte moderna da cidade. Ademais, está situada no lugar perfecto para visitar os principais lugares de interese turístico

"Quedamos no Sereo". A frase é un clásico entre a xente de Vigo á hora de fixar un punto de encontro no centro. O tritón de aceiro que se ergue a doce metros de altura na praza da Porta do Sol, o quilómetro cero da cidade, converteuse nun lugar de referencia desde que a obra do artista Francisco Leiro se instalou alí hai 25 anos, tempo no que se consolidou como un dos símbolos da escultura moderna da cidade.

Non todo o mundo o entendeu así cando o home-peixe, apoiado sobre dúas columnas de granito negro pulido, desembarcou na Porta do Sol na madrugada do 7 de novembro de 1991. Daquela unha parte da cidadanía tachouno incluso de espantallo, pero o tempo deulle a razón a Leiro: o Sereo, coas súas catro toneladas de peso, é agora unha referencia imprescindible na paisaxe urbana olívica.

A figura está situada no centro neurálxico de Vigo e serve como compás para percorrela e coñecer algúns dos seus principais atractivos. É imprescindible pasear as rúas da zona vella, baixando desde a praza da Princesa ata O Berbés, a carón do mar, orixe da antiga vila mariñeira agora convertida nunha potencia pesqueira e naval de rango europeo. Neste camiño pódense percorrer paseniñamente a rúa dos Cesteiros, a rúa Real ou a rúa das ostras, na que paga a pena deterse a degustar este saboroso molusco. A concatedral de Santa María, coñecida popularmente como a colexiata, alberga a imaxe do Cristo da Victoria, principal símbolo relixioso da cidade.

O barrio histórico, abandonado durante décadas, gañou un enorme pulo nos últimos anos tras un intenso traballo de rehabilitación, a apertura de locais comerciais e de restauración con selo propio e o establecemento de edificios institucionais e culturais. Para as persoas afeccionadas á arte é visita obrigada a pinacoteca Francisco Fernández del Riego (na rúa Abeleira Menéndez), que exhibe una ampla e valiosa mostra de obras de arte contemporánea galega de artistas coma Laxeiro, Colmeiro, Quessada ou Castelao, entre outros. Quen ame a natureza debe achegarse ao centro de visitantes do Parque Nacional das Illas Atlánticas de Galicia (na rúa da Palma), unha marabilla natural formada polas illas Cíes, Ons, Sálvora e Cortegada.

O Sereo é tamén a porta de entrada á rúa do Príncipe, a milla de ouro comercial da cidade, e na que pode visitarse o Museo de Arte Contemporánea (MARCO). Tamén desde a escultura do tritón se parte cara á rúa Policarpo Sanz e a avenida de García Barbón, no ensanche, a zona de expansión urbana desde finais do século XIX, onde se poden contemplar valiosos exemplos arquitectónicos coma o edificio El Moderno, o teatro García Barbón, a Casa das Artes, a casa Bárcena ou a casa Odriozola. Para afondar na historia da cidade olívica a través de imaxes o lugar ao que sen dúbida hai que dirixirse é o Arquivo Pacheco, que garda 140.000 imaxes de entre finais do século XIX e a década dos setenta do século XX.

Baixando cara o mar desde Policarpo Sanz por Colón é agradable facer un descanso paseando pola zona do Náutico e A Laxe. Alí, no peirao de transatlánticos, desembarcan as miles de persoas que recalan en Vigo cada ano nos cruceiros, xigantes do mar coma o Queen Mary II ou o Harmony of the Seas.

Na dirección contraria ao Príncipe paga a pena camiñar un pouco pola rúa Elduayen. A só cinco minutos de alí o miradoiro do paseo de Afonso XII ofrece unha das mellores panorámicas da cidade cara ao porto e a ría, coa península do Morrazo en fronte e as illas Cíes na boca de entrada.

No cumio do Castro

Vigo pon a proba as pernas de quen a percorre e a visita polas súas empinadas costas, pero o esforzo ten a súa recompensa. A subida pola zona vella abre á vista o antigo castelo de San Sebastián, un punto intermedio no camiño ata o monte do Castro. Nunha das súas ladeiras está o poboado castrexo, un xacemento con vinte antigas edificacións reconstruídas que permite mergullarse in situ na vida das persoas que habitaron a vila entre os séculos III e I antes de Cristo.

Outra dose de sacrificio ata coroar o monte ten o premio especial. No cumio está o castelo do Castro, con vistosos xardíns e un espectacular miradoiro. A ría de Vigo queda aos pés, coas Cíes como pano de fondo. Impagable e, ao mesmo tempo, gratuíto.

Con máis tempo, xa que está máis lonxe, merece a pena achegarse ao parque de Castrelos, outra das visitas imprescindibles na cidade. Alí, ademais de pasear polos seus xardíns, cómpre visitar o pazo Quiñones de León, doado polo marqués de Valadares en 1924, e que alberga o museo da cidade.

O Celta, un símbolo

O mar, a industria… e o Celta. O club de fútbol é un dos sinais de identidade da cidade. O estadio de Balaídos está preto de Castrelos, así que un día de partido pode garantir unha experiencia para recordar entre a marea de seareiras e seareiros celestes que arroupan o equipo.

E, se de lecer se trata, a oferta de Vigo é ampla. O festival de deporte e cultura urbana O Marisquiño, que ten lugar no mes de agosto, atrae xa 125.000 persoas en cada edición. As e os mellores riders e skaters do mundo danse cita no evento. Os concertos de verán no anfiteatro de Castrelos, con artistas nacionais e internacionais, o festival ImaxinaSons, de jazz, ou o Sinsal, de vangarda sonora, son outras referencias para anotar na axenda.

Arte na rúa

En Vigo tamén se pode gozar das manifestacións artísticas a pé de rúa. Nos últimos anos o Concello desenvolve un programa de arte urbana en medianeiras de edificios e noutros espazos públicos. Os vistosos murais, dos que 27 xa están rematados, conforman unha ruta propia espallada ao longo e ancho da cidade. O Sereo serve tamén de punto de referencia. De camiño ao Castro atopamos unha obra de Xavier Magalhães na escalinata da pinacoteca e outra de Nelson Villalobos, La caracola, na praza de Enrique Blein Budiño.

Unha xornada na cidade olívica dá para moito. Só hai que fixar un punto de encontro. A Porta do Sol, co Sereo outeando a paisaxe, pode ser o lugar perfecto. Quedamos alí.

Gozar con...
Parella Grupo Familia
Cando ir...
Outono Inverno Primavera Verán
Onde...
Costa Sur