Virtude e vaidade no pazo de Oca: os dous estanques do "versalles galego"

Buscador
Convertidos en auténticos parques botánicos, moitos dos pazos de Galicia recenden a pedra e conquistan en tons verdes. É a mesma escala cromática que predomina nos centos de especies que enchen os seus xardíns, repartidos por toda a provincia de Pontevedra. Pero este fulgor ten, no caso concreto do pazo de Oca, un aliado indiscutible: a auga. O "versalles galego" fai bo o dito popular de que, para que as terras galegas luzan o seu esplendor habitual, a frecuencia da choiva é un prezo moi baixo.

A riqueza arquitectónica do pazo é motivo de eloxio, como o é tamén a súa igrexa, de uso parroquial. Ou os xardíns. Ou o paseo de tileiros. Ou as súas camelias. Ou as súas especies centenarias. E así unha lista de atractivos que converten o de Oca no referente dos pazos da rexión e tamén nun dos mellor conservados. Aínda así, xunto a todos estes recursos, quen pon os pés nel regresa sobre os seus pasos, a maior parte das veces, cun recordo en formato fotográfico: o dos seus retratadísimos estanques.

Quen acceda por primeira vez a Oca, onde a beleza reina por todas as partes, non saberá moi ben en que dirección mirar. E atopará, nos estanques, un remanso. Neste espazo, que aparece delimitado por dous muros –un de pedra e outro vexetal– dá a impresión de que se pretendeu desenvolver unha idea conceptual que aínda non está perfectamente analizada. Con todo, as barcas de pedra –unha de guerra e outra de pesca– e a presenza do señor da serpe parecen aludir á existencia de dous mundos diferenciados: por unha banda, o estanque de arriba, o das augas mansas, representaría as virtudes; mentres o de abaixo, turbulento, acollería as vaidades do mundo.

Os estanques están situados nun lugar idóneo para o perfecto aproveitamento da auga do río Boo ao seu paso pola horta. Deste xeito, a auga convértese en elemento figurativo pero tamén funcional, pois o río detense no lavadoiro, flúe por regos e fontes, descansa no estanque sen esquecer mover un muíño e xerador eléctrico, hoxe sen usar, e aínda chega con forzas ao segundo estanque, xa con maior tranquilidade. Coroan o espazo plantacións de buxo de máis de trescentos anos. Polo tanto, funcionalidade e estética percorren xuntos o xardín de Oca.

Así, desde a Fundación Casa Ducal de Medinaceli, xestora deste pazo, explícase que "parece evidente, ou polo menos é a hipótese máis plausible, a intención do I marqués de San Miguel das Penas de representar o conxunto dos estanques como un barco investido (as augas, en lugar de rodear o barco, éncheno) polo que navegan dúas barcas menores xogando a unha contraposición simbólica e polisémica entre a terra e o inferno, a vaidade do mundo (representada pola barca de guerra de abaixo) e o paraíso (simbolizado polo barco de pesca de arriba), todo iso presidido pola capela que parece flotar entre a vexetación". Monstros heráldicos adornan o barco de guerra, como ameas e bólas rodean os estanques.

Incluído na Ruta da Camelia, está aberto todos os días da semana e pódese acceder ao recinto ata 30 minutos antes do peche. En concreto, a visita aos xardíns pode realizarse entre as 9:00 e as 18:30 horas no inverno (de novembro a marzo) e desde as 9:00 ata as 20:30 horas no verán (de abril a outubro).

Gozar con...
Parella Grupo Familia
Cando ir...
Outono Inverno Primavera Verán
Onde...
Interior Norte   
Recursos da experiencia
Recursos da experiencia
Recursos próximos
Recursos próximos