Igrexa de Santiago de Vigo

Iglesia exenta con catro fachadas que ocupa unha mazá enteira co fin de obter a máxima iluminación natural. Foi proxectada polo arquitecto Manuel Felipe Quintana e construída entre 1896-1907 polos contratistas Cerviño e Senra. Aínda que o seu estilo é historicista neogótico, as súas formas non son esveltas e diáfanas, senón que ten aparencia pesada polas súas grandes superficies macizas. O templo consta dunha planta de tres naves sen cruceiro; a central é máis ampla que as laterais, das que se separa por arcos apuntados. Estas últimas reciben a luz a través de vans de arcos apuntados, mentres que a nave central o fai por medio de trilóbulos ou pequenos rosetóns de tracería. A cabeceira presenta unha ábsida poligonal enmarcada nun rectángulo no que se sitúan as sancristías. Tres grandes xanelas oxivais iluminan a ábsida e cortan o muro verticalmente. Nos pés da igrexa, sobre o pórtico de acceso, hai un coro alto.