Torre de San Sadurniño

A Torre de San Sadurniño, ubicada no illote de a Figueira no barrio mariñeiro de Santo Tomé, foi construida durante o século VIII ó IX d.C., anque é posible que se levantase sobre unha construción máis antiga. Incontables batallas foron liberadas no entorno da torre. Historias locais falan de moitos asedios viquingos e intentos de saqueos á cidade. A torre foi creada para protexer o asentamento destas incursións, e vixía da ría. Tamén era una forma de informar a outros pobos e cidades, dende Cambados a Santiago de Compostela, sobre os ataques inminentes. A torre era visible dende Catoira, Torres do Oeste, que era un lugar estratéxico para a defensa e proteción de Santiago. A torre foi reconstruida durante o século XII cando era propiedade do arzebispo de Santiago de Compostela, Diego Gelmírez, que se viu obligado a mercala co risco de perder o control estratéxico das súas terras. Durante o século XV, o reino de Galicia enfrentouse á rebelión dos campesiños, e a torre foi derruída durante as batallas das revoltas irmandiñas, entre 1466 e 1470. Uns anos máis tarde foi adquirida polo irmán de Pedro Madruga, Suero Gómez de Sotomayor, quen a reconstruiu. En 1709 pasou a mans do marqués de Montesacro, Diego de Zárate y Muga. En 1775, houbo un masivo terremoto que danou toda  a costa occidental da Península Ibérica, e a torre foi danada unha vez máis. Ninguén decidiu reparala despois dese evento. Actualmente é de propiedade pública, e un dos monumentos máis característicos de Cambados