Cabecera experiencia

Virtude e vaidade no pazo de Oca: os dous estanques do "versalles galego"

Buscador
Gozar con...
Icono Parella Parella Icono Grupo Grupo Icono Só Icono Familia Familia
Cando ir...
Icono Outono Outono Icono Inverno Inverno Icono Primavera Primavera Icono Verán Verán
Onde...
Icono Interior Norte Interior Norte
Convertidos en auténticos parques botánicos, moitos dos pazos de Galicia recenden a pedra e conquistan en tons verdes. É a mesma escala cromática que predomina nos centos de especies que enchen os seus xardíns, repartidos por toda a provincia de Pontevedra. Pero este fulgor ten, no caso concreto do pazo de Oca, un aliado indiscutible: a auga. O "versalles galego" fai bo o dito popular de que, para que as terras galegas luzan o seu esplendor habitual, a frecuencia da choiva é un prezo moi baixo.

A riqueza arquitectónica do pazo é motivo de eloxio, como o é tamén a súa igrexa, de uso parroquial. Ou os xardíns. Ou o paseo de tileiros. Ou as súas camelias. Ou as súas especies centenarias. E así unha lista de atractivos que converten o de Oca no referente dos pazos da rexión e tamén nun dos mellor conservados. Aínda así, xunto a todos estes recursos, quen pon os pés nel regresa sobre os seus pasos, a maior parte das veces, cun recordo en formato fotográfico: o dos seus retratadísimos estanques.

Quen acceda por primeira vez a Oca, onde a beleza reina por todas as partes, non saberá moi ben en que dirección mirar. E atopará, nos estanques, un remanso. Neste espazo, que aparece delimitado por dous muros –un de pedra e outro vexetal– dá a impresión de que se pretendeu desenvolver unha idea conceptual que aínda non está perfectamente analizada. Con todo, as barcas de pedra –unha de guerra e outra de pesca– e a presenza do señor da serpe parecen aludir á existencia de dous mundos diferenciados: por unha banda, o estanque de arriba, o das augas mansas, representaría as virtudes; mentres o de abaixo, turbulento, acollería as vaidades do mundo.

Os estanques están situados nun lugar idóneo para o perfecto aproveitamento da auga do río Boo ao seu paso pola horta. Deste xeito, a auga convértese en elemento figurativo pero tamén funcional, pois o río detense no lavadoiro, flúe por regos e fontes, descansa no estanque sen esquecer mover un muíño e xerador eléctrico, hoxe sen usar, e aínda chega con forzas ao segundo estanque, xa con maior tranquilidade. Coroan o espazo plantacións de buxo de máis de trescentos anos. Polo tanto, funcionalidade e estética percorren xuntos o xardín de Oca.

Así, desde a Fundación Casa Ducal de Medinaceli, xestora deste pazo, explícase que "parece evidente, ou polo menos é a hipótese máis plausible, a intención do I marqués de San Miguel das Penas de representar o conxunto dos estanques como un barco investido (as augas, en lugar de rodear o barco, éncheno) polo que navegan dúas barcas menores xogando a unha contraposición simbólica e polisémica entre a terra e o inferno, a vaidade do mundo (representada pola barca de guerra de abaixo) e o paraíso (simbolizado polo barco de pesca de arriba), todo iso presidido pola capela que parece flotar entre a vexetación". Monstros heráldicos adornan o barco de guerra, como ameas e bólas rodean os estanques.

Incluído na Ruta da Camelia, está aberto todos os días da semana e pódese acceder ao recinto ata 30 minutos antes do peche. En concreto, a visita aos xardíns pode realizarse entre as 9:00 e as 18:30 horas no inverno (de novembro a marzo) e desde as 9:00 ata as 20:30 horas no verán (de abril a outubro).

Gozar con...
Parella Grupo Familia
Cando ir...
Outono Inverno Primavera Verán
Onde...
Interior Norte   
Recursos da experiencia
Recursos da experiencia
Recursos próximos
Recursos próximos